Kamış tüketilen bir parçadır ve her kamışın bir ömrü vardır. Bu yüzden kamış bir sarf malzemesi olarak planlanır.
Ömrü belirleyen en büyük etken çalışma süresidir. Günde uzun süre çalan bir icracının kamışı daha çabuk biter.
Eskimenin ilk işareti sesin cılızlaşmasıdır. Aynı basınçla daha az ses alınır.
İkinci işaret tepkinin gecikmesidir. Üflemeye başlandığında ses hemen değil, kısa bir duraksamadan sonra çıkar.
Üçüncü işaret perdenin kaymasıdır. Bilinen bir ezgide bazı sesler sürekli düşük duyulmaya başlar.
Görünüş de ipucu verir; yaprakların ucu dağılmış ya da renk değiştirmişse ömür sonuna gelinmiştir.
Kamışlar tek tek değil dönüşümlü kullanıldığında daha uzun dayanır. Aynı kamışla her gün çalmak ömrü kısaltır.
Kullanım dışında kamış kuru ve havadar bir kutuda saklanır; nemli kapalı kutuda küflenir. Yedek kamışın hazır bulundurulması alışkanlık hâline getirilir; sahnede biten bir kamış icrayı durdurur.
Ömrü uzatmanın bir yolu da temizliktir. Çalışma sonrası kamışın artık nemden arındırılması küflenmeyi geciktirir ve yaprakların biçimini korur.
Derslerimizde kursiyer kamışlarını dönüşümlü kullanmayı ve eskime işaretlerini erkenden tanımayı öğrenir.