Zurna, üflemeli çalgılar arasında en çok basınç isteyenlerden biridir. Çalgının istediği basıncı karşılayamayan bir nefes, teknik ne kadar iyi olursa olsun sesi taşımaz.
Bu basınç göğüsten sağlanmaz. Göğüsten alınan nefes çabuk biter ve ses kısa sürede düşer.
Karın desteğiyle alınan nefes akciğeri bütünüyle doldurur ve havanın dışarı verilişini denetim altında tutar.
Nefes alırken karın dışa doğru genişler, omuzlar yerinde kalır. Yukarı kalkan omuz yanlış nefesin işaretidir.
Kemer hizasına konan bir el bu hareketi doğrudan hissettirir ve denetim için en pratik yoldur. Verirken karın kasları yavaş biçimde içe çalışır; amaç havayı itmek değil, akışı dengede tutmaktır.
Bu denetim uzun ses çalışmasıyla kurulur. Tek bir perde, nefesin başından sonuna aynı şiddette tutulur.
Süre önce ölçülür, sonra artırılır. Ölçülmeyen bir çalışmada ilerleme fark edilmez.
Yorgunluk hissedildiğinde ara verilir; zorlanan bir nefes kası hem sesi hem duruşu bozar.
Nefes çalışması çalgısız da sürdürülebilir. Yürürken ya da otururken yapılan kısa nefes alıştırmaları, çalgı başında geçirilen süreyi verimli kılar.
Derslerimizde nefes çalışması her dersin başında yapılır ve uzun ses süresi düzenli olarak kaydedilir.