Karşılama ve oyun havaları, halay ve zeybek dışında kalan geniş bir dağar alanını oluşturur. Bu alan çoğu kursiyerin en çok çalmak istediği bölümdür.
Karşılama dağarı çoğunlukla dokuz zamanlı ve hareketli bir usule dayanır; ezgiler kısa ve tekrar edilebilirdir.
Oyunla ilişkisi doğrudandır. Ezginin temposu oyuncunun adımıyla birlikte düşünülür ve provada birlikte denenir.
Bu dağarda zurnanın rolü yol göstermektir; ezgi başlangıcı ve dönüş noktaları oyuncuya işaret verir. Süsleme yoğundur ve tempo yüksektir; parmak tekniği bu dağarda doğrudan sınanır.
Davulla ilişki de yakındır. Vuruş düzenindeki değişiklikler ezginin bölümlerini ayırır. Aynı ezgi iki farklı vuruş düzeniyle bambaşka duyulabilir.
Çalışma sırası halay dağarıyla aynıdır: dinleme, söyleme ve ardından çalgıya aktarma. Bölüm geçişleri ayrıca çalışılır; hazırlıksız yapılan bir geçiş toplulukta dağınıklık yaratır.
Yöre farkı burada da belirleyicidir; aynı adla anılan havalar yöreden yöreye farklı çalınır. Bu nedenle kaynak kayıtlar yöre adıyla birlikte saklanır.
Dağar genişledikçe hangi havanın hangi usule ait olduğu deftere yazılır ve liste düzenli tutulur. Derslerimizde karşılama ve oyun havaları usul çalışmasıyla birlikte ve dinleme ağırlıklı yürütülür.