Çalgıların büyük bölümü icra sırasında değil, taşınırken zarar görür. Bu nedenle taşıma düzeni, çalışma düzeni kadar ciddiye alınır.
Bu nedenle kılıf bir aksesuar değil, bakımın doğrudan parçasıdır. İyi bir kılıf çalgıyı darbeden korur ve içinde oynamasına izin vermez; gevşek bir kılıfta gövde sarsılır. Kamış ve yedek parçalar için ayrı bölme bulunması önemlidir; gövdeyle birlikte savrulan parçalar ikisine de zarar verir. Kılıfın iç yüzeyi nem tutmayan bir malzemeden olmalıdır; nemi emen astar küf üretir.
Çalgı kılıfa kuru konur. Bu kural taşımada da geçerlidir ve çoğu zaman unutulanı budur. Islak konan bir çalgı yolculuk boyunca kapalı bir kutuda bekler.
Araçta çalgı bagajda değil kabinde taşınır; bagaj sıcaklığı yaz ve kışta aşırı uçlara gider. Uzun yolculuklarda çalgı doğrudan güneş gören bir yerde bırakılmaz.
Varış yerinde çalgı hemen çalınmaz; oda sıcaklığına gelmesi için kısa bir süre beklenir. Bu bekleme süresi kışın birkaç dakikadan uzun tutulur.
Bu bekleme özellikle kış aylarında çatlak riskini belirgin biçimde azaltır. Derslerimizde taşıma düzeni de konuşulur ve sahne öncesi hazırlık buna göre planlanır.