Her makam bir karar sesine sahiptir ve ezgi sonunda bu sese iner. Bu ses ezginin çıkış noktası değil, varış noktasıdır.
Karar sesi ezginin dayanağıdır; dinleyicide tamamlanma duygusu oradan doğar.
Güçlü ses ikinci dayanaktır. Cümleler çoğunlukla orada durur ve ezgi oradan yeniden yön alır.
Seyir bu iki nokta arasında kurulur; inici bir seyir tizden başlayıp karara doğru iner. Çıkıcı seyir ise karardan başlayıp yukarı doğru açılır ve sonunda geri döner.
Bu yön bilgisi ezber yükünü azaltır. Yönünü bilen bir icracı unuttuğu bir bölümü yeniden kurabilir.
Doğaçlamada da aynı bilgi çalışır; uzun havada icracı seyrin sınırları içinde serbest hareket eder. Sınırları bilinmeyen bir doğaçlama makamın dışına çıkar ve dinleyende yabancılık bırakır.
Karar ve güçlü sesler her yeni ezgide önce belirlenir ve deftere yazılır.
Bu alışkanlık ezgi sayısı arttıkça değerini gösterir; makamlar arası ilişkiler böyle görünür hâle gelir. Not tutma alışkanlığı olmayan kursiyerde bu ilişkiler uzun süre görünmez kalır.
Aynı makamda birkaç ezgi öğrenildiğinde seyir kalıpları kendiliğinden tanınır. Derslerimizde her yeni ezgide karar ve güçlü sesler önce belirlenir, sonra ezgi çalışılır.